Skip to Content
بازگشت به صفحه کامل

پشه خاکی، ناقل بیماری سالک است

پشه خاکی، ناقل بیماری سالک است


پشه خاکی، ناقل بیماری سالک است
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج گفت: عامل ایجاد سالک انگل لیشمانیا از گروه تک یاخته ایها و ناقل آن انواعی از پشه های خاکی هستند.دکتر عبدالعلی مشفع در گفت و گو با خبرنگار وب دا در یاسوج افزود: سالک بیماری عفونی پوستی بدوندرد و تب است که ضایعه آن حدود یک سال طول کشیده و سپس بهبود می یابد.
وی با بیان اینکه این بیماری از زمان های قدیم در کشور ما به صورت بومی وجود داشته و در حال حاضر نیز در برخی از استانها مشاهده می گردد. اظهار داشت:لیشمانیوز جلدی(سالک) در کشور ما به دو صورت بالینی نوع شهری یا خشک و نوع روستایی یا مرطوب ظاهر می شود.
نوع شهری سالک:
متخصص انگل شناسی با اشاره به نوع شهری سالک یادآور شد: عامل این نوع بیماری، لیشمانیا تروپیکا (Leishmania tropica) و مهمترین ناقل آن فلبوتوموس سرژانتی (Phlebotomus sergenti) و بیشترین مناطق شیوع بیماری در نواحی شهری است.
وی تصریح نمود: در گذشته سگ ها به ویژه سگ های ولگرد مناطق شهری به عنوان مخزن بیماری مطرح بودند، اما امروزه این نوع بیماری به عنوان یک بیماری آنتروپونوتیک (انسانی) به حساب می آید و نقش حیوانات در انتقال آن به انسان بسیار کمرنگ است.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج با اشاره به اینکه سالک نوع خشک معمولأ به صورت یک زخم با قطری کوچک و فاقد ترشحات چرکی بروز می نماید، تاکید کرد: دوره کمون بیماری تا 4 ماه و دوره بیماری نزدیک به یک سال و در مواردی نیز ممکن است بیشتر از یک تا چند سال نیز طول بکشد.  
وی اظهار داشت: پس از بهبودی جای زخم به صورت جوشگاه باقی می ماند. و در صورت بهبودی خودبخودی نیز نسبت به این بیماری مصونیت ایجاد می شود.
نوع روستایی سالک:
استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج عامل بیماری نوع روستایی سالک را لیشمانیا ماژور (Leishmania major ) و مهمترین ناقل آن فلبوتوموس پاپاتاسی (Phlebotomus papatasi) عنوان کرد و افزود: این انگل زئونوتیک (مشترک بین انسان و حیوان) بوده و مهمترین میزبانان مخزن آن جوندگان صحرایی از جمله موشهای رومبومیس، مریونس و تاترا می باشند که در نواحی بیابانی ایران به وفور یافت می شوند.
وی تصریج کرد: سالک نوع مرطوب بدخیم تر از نوع خشک بوده و دوره کمون و دوره بیماری آن کوتاه تر بوده، تعداد زخم ها ممکن است متعدد و اندازه زخم ها بزرگتر از نوع شهری است.
وی زخم ها را دارای ترشحات، چرک و خونابه دانسته و با بیان اینکه آلودگی آنها به عفونت های ثانویه باعث تشدید علایم و عوارض می گردد، یادآور شد: پس از بهبودی خودبخودی از این بیماری نسبت به هردو نوع سالک مصونیت ایجاد می شود.
روش تشخیص سالک:
مشفع در زمینه تشخیص بیماری سالک نیز گفت: با نمونه برداری از حاشیه زخم ،تهیه گسترش بر روی لام و رنگ آمیزی با گیمسا و سپس مطالعه میکروسکوپی و دیدن فرم های آماستیگوت انگل لیشمانیا تشخیص قطعی صورت می گیرد.
روش درمان سالک:
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در پایان با اشاره به اینکه برای درمان این بیماری از ترکیبات آنتی موآن 5 ظرفیتی مانند پنتوستام و گلوکانتیم به صورت داروی تزریقی استفاده می شود؛ اظهار داشت: در صورتیکه زخم سالک ایجاد مزاحمت نمی کند بهتر است با رعایت نکات بهداشتی و پوشاندن محل زخم درمان صورت نگیرد تا باعث مصونیت شود.(برگرفته از سایت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج)
8آذر89