Skip to Content
بازگشت به صفحه کامل

روز بزرگداشت مولوی

روز بزرگداشت مولوی


جلال الدین محمد بن بهاء الدین محمد ،معروف به مولانا ،مولوی،ملای روم وجلال الدین رومی ، درسال 604 ق دربلخ به دنیا آمد . درکودکی با پدرش بهاءالدین محمد معروف به بهاء ولد ،مقارن حمله مغول، به آسیای صغیر (ترکیه امروزی) رفت وبا خاندانش در قونیه مستقر شد . مولوی پس از فراگیری علوم از پدرش و دیگر استادان قونیه وشام به تدریس پرداخت .وی بعدها باعارفی واصل وبزرگ به نام شمس الدین محمد تبریزی در قونیه ملاقات کرد واز نفس گرم او چنان به تاب وتب افتاد که دیگرتا دم واپسین ، سردی نیافت وهیچ گاه از ارشاد سالکان وافاضه حقایق الهیه باز نایستاد. از این دوره پر شور که سی سال از پایان حیات مولوی را شامل می شود آثار بی نظیری از این استاد بزرگ به وجود آمد. در مثنوی معنوی که آن را به حق باید یکی از بهترین نتایج اندیشه وذوق فرزند آدم و چراغ فروزان راه عرفان دانست ،مولوی مسائل مهم عرفانی ، دینی و اخلاقی رامطرح کرده و هنگام توضیح ، به بیان آیات واحادیث وامثال مبادرت می جوید . غیر از مثنوی ،غزل های مولوی به منزله دریای جوشانی از عواطف حاد واندیشه های بلند شاعر است که با نشیب وفراز همراه است. همچنین کتب" فیه ما فیه" ، "مکاتیب ومجالس سبعه" از جمله آثار منثور مولانا است . مولانا جلال الدین رومی ،سرانجام در سال 672 ق در 68 سالگی به وصال معبود شتافت وپس از تشییع ونمازی با شکوه ، در قونیه به خاک سپرده شد . مزار او در ترکیه ، زیارتگاه دوستداران ادب پارسی و عرفان اسلامی است.
 
                                                                                             (هفتم مهر ماه 1389)