Skip to Content
بازگشت به صفحه کامل

تاريخ و تقويم ايلي

در ايلات مرسوم بود كه تاريخ هاي تولد ، مرگ و اهم حوادث گذشته را پشت صفحات قرآن مجيد و يا در كتب يا دفترچه هاي ياد داشت و ضبط مي كردند . و اين كار غالباً به وسيله منشيان خانها و ملايان مكتب دار و گاهي افراد علاقه مند خانواد هاي ايلي انجام مي گرديد و عمل آنها صرفاً جنبه علاقه و تمايل شخصي داشت . همچنين پيشگوياني وجود داشتند كه حوادث و وقايع آينده از جمله وقوع باران هاي سيل زا و تگرگ ، خشكسالي و قحطي را پيش بيني و پيش گويي مي كردند . اين افراد علاوه بر مطالعه كتابهاي مربوط به پيش بيني اوضاع سال و تقويم ها از تجربيات موروثي خود سود جسته ، با حساب روزهاي گرم يا وزش بادهاي شديد تابستاني وضعيت روزهاي باراني وبرف و بوراني زمستان را پيش بيني مي كردند و بار اين گونه حساب پيش آمدهاي سال آينده را نشان مي دادند . به هر حال افراد عشاير با توجه به اينكه زندگي آنان بستگي به قهر و مهر طبيعت داشت تابع محض نظر اين پيشگويان بودند .

فصول سال به وسيله پيرمردان و پيرزنان ايل صاحب تجربه محاسبه مي شد و چله هر فصلي از جمله چله زمستان و چله تابستان و چهار چهارهاي آخر زمستان كه روزهاي سرد بود و چهار چهارهاي تابستان يا تغلي ( روزهاي غلبه گرما ) و هفتادم بهار و سي و ششه ( سي و شش روزه ) آخر زمستان كه آخرين باران سال است و طلوع ستاره سهيل (تشتر ) كه نماينگر تغيير فصل تابستان و آمدن فصل پاييز بود معين مي شد. تقويم و شمارش هاي فصل سال به گونه اي ديگري كه شبيه تقويم هخامنشيان است محاسبه مي شد و آن عبارت است از اسامي خاصي بود كه به هر زماني كه از سال اطلاق مي شد مانند :

فصل جو برون ( دروجو ) و يا كلاً غله بران .

فصل گندم برون ( درو گندم ).

فصل خيش كنون ( زراعت كنان گندم و جو ).

فصل كلك كنون ( نشاء برنج ) تولك زنان هم گفته مي شود .

فصل برنج برون ( درو برنج و برداشت آن ).

نام بادهاي موسمي باد چپ ( جنوب و هيرون ( شمال ) است كه اولي گرم و دومي خنك و ملايم مي باشد .